Romijn in Italië

Foto's van Romijn (kleinzoon van Rob en Nicolette) en zijn ouders (Patricia en Mathijs) in Italië.

Nieuwsbrief Ron en Yvonne

Lieve familie,

Wij hebben op 1 september ons vierde bezoek gebracht aan Sri Lanka.
Als voorbereiding op deze reis hadden wij weer met vele bekenden van ons daar een afspraak gemaakt om elkaar te ontmoeten.
Tijdens die ontmoetingen gaan de gesprekken vaak over wat onze plannen zijn, hoe wij visa moeten zien te verkrijgen en hoe zij ons daar mogelijk bij kunnen helpen.
Deze keer verbleven wij in een erg chique hotel ongeveer 12 kilometer ten zuiden van Colombo. Het was handig omdat de meeste van de mensen waarmee wij afspraken hadden staan in Colombo wonen.
Op zondag 3 september hadden wij onze eerste lunchbespreking met Seela en Gothamie over de voortgang van het kokosnoten project.
Zij konden ons vertellen dat wij maandagavond in een hotel in Colombo de 4 consultants van de Asian Development Bank zouden ontmoeten, die graag kennis met ons wilden maken om te kunnen bepalen of Ron inderdaad de geschikte kandidaat voor de marketingondersteuning van het project zou zijn. De ADB en de Sri Lankaanse overheid zouden dinsdag de overeenkomst tekenen volgens de laatste berichten en dan zou alles officieel zijn.
Het was een interessant gesprek en schijnbaar was de indruk die zij van ons hebben gekregen goed.
Wij voelen ons nu toch wat minder aangetrokken tot het project daar het van een sociaal project meer een commercieel project is geworden waar het heel ordinair weer om geld verdienen gaat. Hierdoor zouden de werkzaamheden ook van een ander kaliber zijn en dat is nu juist niet wat wij zoeken.
Voor die tijd echter hadden wij een afspraak met William die ons ook wil helpen met visa en de nodige acties gaat nemen om de juiste informatie te krijgen.
Dinsdag hebben wij een project bezocht dat wij in Nederland al op het spoor waren gekomen.
Op bijgaand adres kun je de details vinden. http://www.lidekeweryfoundation.nl/
Wij hebben een enorm leuke dag gehad en hebben alle aspecten van het project goed kunnen bekijken.
Dit is een project waar wij graag aan zouden willen meewerken.
Het staat op het complex van een tempel en de “chief monk” vroeg ons direct of wij niet een Montessorischool wilden bouwen waarvoor hij de grond beschikbaar wilde stellen.
Daarnaast ook nog het toeval dat er een ander schoolproject in dezelfde plaats is via de Ronde Tafel van Nijmegen en stichting Phoenix, waarmee wij ook al contacten hadden in Nederland.In Nederland zullen wij nog een gesprek hebben met 3 bestuursleden van de Lideke Wery stichting die dan moeten besluiten of zij ons daarvoor willen gebruiken.
Donderdag nog een gesprek gehad met Rizvi Zaheed die directeur is van het bedrijf dat alle medische apparatuur van Philips in Sri Lanka vertegenwoordigt.
Op vrijdag na een heerlijke lunch bij Seela een bezoek gebracht aan het kantoor van de immigratiedienst waar wij samen met Seela een afspraak hadden met mevr. Jajaratne, hoofd van de afdeling. Dit was een pittig gesprek met veel moeilijke vragen van haar kant. Na in eerste instantie het idee gekregen te hebben dat visa wel eens heel moeilijk konden worden toch ook wel weer een opening via een ingewikkelde constructie. Als Ron aangesteld zou worden als directeur van de kokosnoten fabriek van Seela, waardoor hij zich meer kon gaan bezig houden met het ADB project zou er wel een mogelijkheid kunnen zijn. In november zal dit in uitzonderlijke aanwezigheid van Seela in de commissie besproken worden.
Zaterdag afspraak met Fony en zijn echtgenote Demi om 07.30 uur in de ochtend. Zij namen ons mee naar de broer van Demi, Kushil, die een zeer bekende persoon is in Sri Lanka i.v.m. zijn humanitaire projecten.
Op de bijgaande site meer informatie ter vinden. http://www.unconditionalcompassion.com/
Hij wist wel wegen om visa te verkrijgen. Je moet iemand gebruiken die een bekende binnen de immigratiedienst heeft en die dan door middel van wat smeergeld wel visa kan regelen.
Wij waren natuurlijk wel blij met de hulp die hij wilde geven, maar voelden ons niet helemaal op ons gemak met het gebruiken van steekpenningen. Zij zouden nog uitzoeken welke criteria toegepast werden om te kunnen wonen in Sri Lanka als gepensioneerden.
Zondag gedineerd met Amice en Mahendra die ook al weer voor ons wel wegen wisten om het land binnen te komen.
Mahendra heeft een vriend die erfgenaam is van het oudste en mooiste hotel in Colombo en die kon mogelijk ons wel via een positie in een uitbreidingsproject van het hotel aan visa helpen. Hij zal daar in de komende weken mee aan de slag gaan en ons op de hoogte houden.
Op maandag Hans en Bernadette op de high tea ontvangen om gewoon bij te praten. Zij kunnen niet zoveel voor ons doen, maar bieden wel meteen woonruimte aan als dat nodig mocht zijn als wij komen.
Dinsdag diner bij William thuis. Erg gezellig en lekker. De mensen sloven zich altijd erg voor ons uit.
Woensdag high tea met Demi en haar moeder ( erg lief 84 jarig, goed engels sprekend vrouwtje).
Informatie van Fony gekregen dat je, als je $250.000 stort op een bankrekening, je als gepensioneerde visa kunt krijgen. Hij stelde voor dat wij dit de volgende dag bij de emigratie-dienst moesten regelen.
Hebben wij afgehouden omdat wij ook nog andere afspraken met mensen over visa hadden lopen. En je verwacht het niet, maar dat geld hebben wij ook niet beschikbaar.
Donderdag na een drankje op de businessclub diner met Seela en Gothamie en Sarath in prima chinees restaurant in Colombo. Lekker opgehaald en teruggebracht door chauffeur.
De laatste avond nog diner in het hotel met Fony en Demi. Werd erg gezellig en eigenlijk te laat want de koffers moesten nog gepakt worden en wij werden om 01.00 uur in de ochtend opgehaald om naar het vliegveld gebracht te worden waar het vliegtuig om 04.45 uur zou vertrekken.
Al met al was het een gevulde reis met veel zinvolle contacten.
Ons besluit staat vast: wij zullen in januari volgend jaar, in eerste instantie op een toeristenvisum naar Sri Lanka gaan. Dan zullen wij onze visa verlengen tot 3 maanden om in die tijd te kunnen werken aan permanente visa. Mocht dat nog niet lukken, kunnen wij nogmaals met 3 maanden verlengen zodat wij een half jaar de tijd hebben om de permanente visa te regelen.
Als dat ook niet lukt, moeten wij voor minimaal 1 dag het land uit en dan begint de procedure weer van voor af aan.

Wij zullen jullie van de verdere voortgang op de hoogte houden.

Veel liefs

Yvonne & Ron

Voor meer Sri Lanka foto's : Klik op de link rechts.

Canada - 3

Vanuit Vancouver zijn er natuurlijk verschillende leuke dagtripjes te maken. Dagtripjes, die ook meerdere dagen kunnen duren.
Heb ik jullie de vorige keer naar de Okanagan gestuurd om daar te genieten van het bijzondere landschap en de heerlijke wijnen, een andere mogelijkheid is één of meerdere dagen naar de Sunshinecoast. De Sunshinecoast ligt noord tot noordwestelijk van Vancouver. Een ongelooflijk mooi gebied met leuke plaatsjes, een schitterende kustlijn en wondermooie eilanden.
Route 1 brengt je vanuit Vancouver naar Horseshoebay. Daar neem je de ferry naar Langdale en dan ben je meteen aan het begin van route 101 langs de Sunshinecoast. Daar begint een prachtige route, de "Gibson Landing Scenic Route". De eerste plaats die je aandoet is Gibsons. Een leuke plaats met schitterende uitzichten over de Inner Passage. Aan de haven is een uitstekend restaurant met een fraai uitzicht. Vlak voor de deur landen de watervliegtuigen komende uit Vancouver en Victoria. Langs route 101 vervolg je de trip en kom je langs Roberts Creek (een plaatsje bekend om de kunst), Wilson Creek, Davis Bay, Sechelt (bekend First Nation gebied), Halfmoon Bay, Secret Cove, Madeira Park en dan kan je even links af om Pender Harbour te bekijken, een bekende en fraaie aanlegplaats voor zeil- en motorjachten, terug naar de 101 om de reis te vervolgen naar Earl's Cove. De echte avonturier mag nog even doorrijden naar Egmont(ongeveer 7 km) om daar een bekende hike te lopen, de Skookumchuk Trail, die je brengt bij de Sechelt Inlet.
Je kunt van hier weer terugrijden naar Langdale om daar weer de ferry naar Horseshoebay te nemen en dan heb je een mooie dag gehad en heb je kunnen genieten van een overweldigende natuur (Langdale-Egmont is 87 km).
Maar... je kunt de reis ook nog vervolgen vanuit Earl's Cove. Vandaar gaat een ferry naar Saltery Bay en dan rij je door naar Powell River. En dan ben je echt aan het eind van de wereld!!
Er zijn twee mogelijkheden: 1, je overnacht daar en gaat weer terug naar Horseshoebay of
2, je neemt daar de ferry (reserveren!) naar Campbell River. Dan ben je op Vancouver Island.
Vanuit Powell River zou je nog naar het noordwesten kunnen rijden. Je neemt route 19 Noord en dan ga je naar Port McNeill met als meest noordelijke plaats op het eiland Port Hardy. En dan is het echt afgelopen, want dan is het zwemmen, terugrijden of....de ferry nemen naar Prince Rupert (absoluut van te voren reserveren). En dat is echt een fantastische trip. Het is een cruise gelijk. Je steekt de Inner Passage over en gaat via allerlei Inlets (fjorden) naar Shearwater, Bella Coola, Ocean Falls, Klemtu helemaal binnendoor naar Prince Rupert. Je bent dan 60 km zuidelijk van de grens Alask/Canada. In Prince Rupert ga je weer overnachten (er zijn fantastisch goede B&B's) en dan rij je over route 16 via Terrace, Smithers, Houston, Burns Lake naar Prins George. Vooral hier constant blijven uitkijken naar beren, die regelmatig worden gesignaleerd op de weg, evenals Caribou's en Elk (eland).
Prins George is een niet te grote plaats, maar wel met een prachtige Universiteit, die een bezoek meer dan waard is. Als je een fraai voorbeeld wilt zien, hoe cederhout gebruikt kan worden, dan is dat de plaats. Er zijn prima hotels hier. Aanbevelenswaardig is"Esther's Inn", een bijzonder leuk hotel met een binnentuin. Route 97 brengt je naar Quesnel, waar je eventueel nog even naar Barkerville kunt gaan. Het is een gouddelversplaatsje helemaal in de oude stijl bewaard en je kunt er zelfs in een B&B overnachten, alhoewel het geheel een groot openluchtmuseum is. Via Williams Lake ga je weer richting Vancouver. Er is keuze: via de Fraser Canyon met Hell's Gate en Hope of via Pemberton en Whistler. Voor deze volledige tour moet je wel 6 tot 7 dagen uittrekken. Maar je hebt dan wel een zeer bijzonder deel(tje) van B.C. gezien.
Jan

La France profonde

Van 24 tot 27 augustus zijn wij (Ron & Yvonne, Rob & Nicolette) op bezoek geweest bij Huub & Wil in Frankrijk.
Na een zeer voorspoedige reis zaten we donderdag om half elf bij Wil op de koffie. Onze eerst vraag was "hoe staat het met het zwembad", want ondanks al Huub's inspanningen in het huis was er een groot verlangen bij de dames naar een zwembad.
Er waren zelfs al complete plannen ingeleverd, maar onze eerdere bezoeken waren zwembadloos (dit tot groot verdriet van Yvonne,die ook een zonneterras en cocktailbar gepland had). Tot onze grote vreugde loodste Huub ons mee naar buiten om zijn nieuwste aanwinst te showen. Je snapt natuurlijk wel dat we totaal overdonderd waren en het is dat het twee dagen geregend heeft maar anders waren we er niet uit te slaan (zie foto's).

P.S. We hebben heerlijke dagen gehad ondanks het slechte weer, BEDANKT Huub & Wil, jullie zijn top.

Nicolette

Meer foto's in het fotohoekje!