Bericht van Ilona en Henk

Voor ons was 21 september dit jaar een heerlijke dag.
Niet alleen vierden we Henk zijn verjaardag maar we zijn ook getrouwd. Omdat bijna de hele familie in Canada zat (goede timing… ) ons verhaal op “Wilke rules”!

De trouwdag
De hele week was het slecht weer, maar de 21e was het droog met zelfs af en toe de zon. ’
s Morgens begonnen we met een heerlijk ontbijt verzorgd door mijn ouders. Al volop kaarten en cadeautjes om uit te pakken, meegegeven vanuit Canada, opgestuurd of afgegeven. Het voelde direct heel feestelijk.
Na het ontbijt hebben we het huis en de tuin versierd. Henk vertrok naar Zeist om zich om te kleden, ik werd thuis onder handen genomen door kapper en visagist. Niet te geloven dat het twee uur moet duren om er een beetje leuk uit te zien. Daarna werd ik door twee vriendinnen in de kleding gehesen. De zenuwen kwamen toen wel een beetje want Henk was er al en natuurlijk moest er weer op de vrouw gewacht worden. Het van de trap komen met jurk en hakken was misschien wel het meest hachelijke moment van de dag maar dat ging goed. Heerlijk om elkaar zo mooi te zien, speciaal voor elkaar! We zijn foto’s op de hei gaan maken. Door het rare seizoen was de hei al vroeg in bloei en eigenlijk de 21e al over zijn mooiste punt heen, maar toch was het prachtig. De zon scheen en met een pikzwarte lucht op de achtergrond zijn het mooie foto’s geworden. Thuis hadden zich al vrienden en familie verzameld en daarmee hebben we geluncht. Een skype-verbinding met Sri Lanka is mislukt maar gelukkig konden we bellen. Na de lunch naar het oude raadhuis van Huizen waar we iets na 15.00 uur elkaar het jawoord hebben gegeven. Omdat de ouders van Henk allebei zijn overleden hebben we 2 kaarsen voor ze aangestoken zodat ze er in gedachten toch bij waren. Tijdens de ceremonie hadden we prachtige pianomuziek met zang van de dirigent van het Zeister vrouwenkoor, dat maakte het heel bijzonder.
We hebben twee witte duiven losgelaten. Daarna taart en champagne! In totaal waren we met 45 man, het was erg gezellig doordat je nu ook tijd had om lekker met elkaar te kletsen.
Tijdens het diner waren er toch nog de nodige speeches en de nodige tranen maar verder erg gezellig.
De huwelijksnacht… was in een prachtige suite in Hotel Figi in Zeist.

De huwelijksreis
En toen de 23e naar Sri Lanka. Wat een warme vochtige deken valt er over je heen bij aankomst. We zijn begonnen met een 5-daagse rondreis.
Prachtige tempels, vriendelijke mensen, heerlijk eten, het was genieten. Veel te weten gekomen over boeddhisme wat heel leerzaam was.
We hebben een theefabriek bezocht, het olifantenweeshuis, een kruidentuin, ongelooflijke botanische tuinen in Kandy, de beroemde tempel van de tand met zijn gouden dak, Buduruwagala bezocht (archeologische vindplaats met 7 kolossale figuren en een rotswand uitgehakt uit waarschijnlijk 9e of 10e eeuw), en nog veel meer. Met de trein zijn we van Bandarawela naar Kandy gereisd. De dieseltrein (ongelooflijk dat ze die nog rijdend hebben) stootte alleen maar zwarte rook uit, wanneer je door een tunnel ging stond de hele trein blauw van de rook. Er hingen enkele ventilatoren aan een draadje aan het plafond die voor wat verkoeling moesten zorgen, ze werkten ook nog! Het landschap was bergachtig met ongelooflijk veel theeplantages, overal gekleurde stipjes in het landschap van de theeplukkers. Na de rondreis zijn we in een prachtig ***** hotel getrokken. De volgende dag kon Henk zich met z’n 2 meter nèt in een tuktuk wurmen en op naar Ron en Yvonne. Het was heel bijzonder om elkaar daar te zien en de koffie afspraak van11 uur ‘s morgens duurde uiteindelijk tot na het diner.
In de twee weken dat we daar nog waren hebben we hele leuke maar ook indrukwekkende uitjes gemaakt naar Galle, Colombo met high-tea, boottrip, tsunami-fotomuseum en de door de tsunami verongelukte trein, Ron’s school met een heerlijke lunch. Dankzij Ron en Yvonne hebben we de mensen die zij helpen thuis kunnen bezoeken en kregen we een echte indruk van het land, van de mensen en van de problemen die er zijn.
Niet alleen voor de mensen is er nog heel veel hulp nodig maar zeker ook voor de zwerfhonden en katten die er helaas ten overvloede zijn. We hebben allebei heel veel bewondering voor wat Ron en Yvonne daar in Sri Lanka doen.
Het afscheid was niet makkelijk maar er was ook weer veel om voor naar huis te gaan. Voor een ieder die er naar vroeg, we heten nu ‘van Apeldoorn’ maar mijn eigen achternaam blijft ook gewoon ‘in gebruik’.

Liefs Ilona
Meer foto's van het huwelijk en de huwelijksreis van Ilona en Henk in het fotohoekje!